آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ ۚ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ ۚ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۖ غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ ﴿٢٨٥﴾ لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ ۖ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا ۚ أَنتَ مَوْلَانَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ ﴿٢٨٦﴾
Okunuşu
Âmene'r-rasûlü bimâ ünzile ileyhi min rabbihî ve'l-mü'minûn. Küllün âmene billâhi ve melâiketihî ve kütübihî ve rusülih, lâ nüferriku beyne ehadin min rusülih, ve kâlû semi'nâ ve ata'nâ ğufrâneke rabbenâ ve ileyke'l-masîr. Lâ yükellifullâhu nefsen illâ vüs'ahâ, lehâ mâ kesebet ve aleyhâ me'ktesebet. Rabbenâ lâ tüâhiznâ in nesînâ ev ahta'nâ. Rabbenâ ve lâ tahmil aleynâ isran kemâ hameltehû ale'llezîne min kablinâ. Rabbenâ ve lâ tühammilnâ mâ lâ tâkate lenâ bih, va'fü annâ, vağfir lenâ, verhamnâ, ente mevlânâ fensurnâ ale'l-kavmi'l-kâfirîn.
Anlamı
Peygamber, Rabbinden kendisine indirilene iman etti, müminler de. Her biri Allah'a, meleklerine, kitaplarına ve peygamberlerine iman etti. “O'nun peygamberlerinden hiçbiri arasında ayırım yapmayız. İşittik ve itaat ettik. Rabbimiz! Bağışlamanı dileriz. Dönüş sanadır” dediler. Allah hiç kimseye gücünün yeteceğinden fazlasını yüklemez. Herkesin kazandığı iyilik kendi lehine, yaptığı kötülük de kendi aleyhinedir. Rabbimiz! Unutur veya yanılırsak bizi sorumlu tutma. Rabbimiz! Bizden öncekilere yüklediğin gibi bize de ağır yük yükleme. Rabbimiz! Bize gücümüzün yetmediği şeyleri yükleme. Bizi affet, bizi bağışla, bize merhamet et. Sen bizim mevlamızsın; kâfirler topluluğuna karşı bize yardım et.
Ebû Mes’ûd el-Bedrî (r.a.), Resûlullah’ın (s.a.v.) “Kim geceleyin Bakara Suresi’nin son iki ayetini okursa, bu ona yeter” buyurduğunu nakleder (Buhârî, Müslim). “Yeter” ifadesi âlimlerce, o gece için kötülüklerden korunmaya, gece ibadetinin yerine geçecek sevaba ve her türlü şerden emin olmaya yorumlanmıştır.
Miraç’ta verilen hediye
Abdullah b. Mes’ûd’un (r.a.) rivayetine göre Resûlullah’a Miraç gecesinde üç şey verilmiştir: beş vakit namaz, Bakara Suresi’nin son ayetleri ve ümmetinden Allah’a şirk koşmayanların büyük günahlarının bağışlanması (Müslim).
Ayetler imanın esaslarını sayar, ardından müminin en temel dualarını öğretir: unutma ve hatadan dolayı sorumlu tutulmamak, taşınamayacak yükten korunmak, af, mağfiret, rahmet ve yardım.
Kaynaklar: Bakara 2/285-286; Buhârî, Fedâilü’l-Kur’ân; Müslim, Salâtü’l-müsâfirîn ve Îmân.