Evvâbîn, “Allah’a çokça yönelen, tövbe eden kullar” demektir. Bu isim iki farklı nafile namaz için kullanılır:
- Akşam ile yatsı arasında kılınan namaz: Hanefî fıkıh kitaplarında “salâtü’l-evvâbîn” denince genellikle bu namaz kastedilir.
- Kuşluk namazı: Hz. Peygamber “Evvâbîn namazı, (güneşin sıcaklığından) deve yavrularının ayaklarının kızdığı vakittedir” buyurarak bu ismi kuşluk namazı için kullanmıştır (Müslim, Müsâfirîn, 143-144).
Akşamdan sonraki evvâbîn namazı
Ebû Hüreyre’den rivayet edildiğine göre Hz. Peygamber şöyle buyurmuştur: “Kim akşam namazından sonra aralarında kötü bir söz söylemeden altı rekât namaz kılarsa, bu ona on iki yıllık ibadete denk tutulur” (Tirmizî, Salât, 204; İbn Mâce, İkâme, 113). Tirmizî bu hadisin zayıf olduğunu belirtir; ancak âlimler faziletli amellerde zayıf hadisle amel edilebileceği ilkesine göre bu namazı müstehap görmüştür. Hz. Huzeyfe de Hz. Peygamber ile akşam namazını kıldığını, onun yatsıya kadar namaz kıldığını anlatmıştır (Nesâî, es-Sünenü’l-kübrâ).
Nasıl kılınır?
- Akşamın farzından sonra, iki rekâtlık son sünnetle birlikte veya ondan sonra kılınır.
- En az 2, genellikle 6, en çok 20 rekât kılınabilir. Hanefîlere göre akşamın iki rekât sünneti bu altı rekâtın içine dahil edilebilir.
- İkişer rekât hâlinde, “Niyet ettim Allah rızası için evvâbîn namazı kılmaya” diye niyet edilerek kılınır.
- Namazlar arasında dünya kelamı konuşmamak tavsiye edilir.
Kaynaklar: Müslim, Müsâfirîn, 143-144; Tirmizî, Salât, 204; İbn Mâce, İkâme, 113; İbn Âbidîn, Reddü’l-muhtâr, II, 13-14; TDV İslâm Ansiklopedisi, “Evvâbîn Namazı” maddesi; Diyanet İşleri Başkanlığı, İlmihal, I.