Rükûda (en az üç defa)
سُبْحَانَ رَبِّيَ الْعَظِيمِ
Okunuşu
Sübhâne rabbiye'l-azîm.
Anlamı
Yüce Rabbimi her türlü noksanlıktan tenzih ederim.
Rükûdan doğrulurken
سَمِعَ اللَّهُ لِمَنْ حَمِدَهُ، رَبَّنَا لَكَ الْحَمْدُ
Okunuşu
Semi'allâhu li men hamideh. Rabbenâ leke'l-hamd.
Anlamı
Allah kendisine hamd edeni işitir. Rabbimiz! Hamd sana mahsustur.
Secdede (en az üç defa)
سُبْحَانَ رَبِّيَ الْأَعْلَى
Okunuşu
Sübhâne rabbiye'l-a'lâ.
Anlamı
En yüce Rabbimi her türlü noksanlıktan tenzih ederim.
Ukbe b. Âmir (r.a.) anlatır: “Fe sebbih bismi rabbike’l-azîm” (Vâkıa 56/74) ayeti inince Resûlullah (s.a.v.) “Bunu rükûnuzda okuyun”; “Sebbihisme rabbike’l-a’lâ” (A’lâ 87/1) ayeti inince de “Bunu secdenizde okuyun” buyurdu (Ebû Dâvûd).
Huzeyfe (r.a.) Resûlullah’ın rükûda “Sübhâne rabbiye’l-azîm”, secdede “Sübhâne rabbiye’l-a’lâ” dediğini nakleder (Müslim). Bu tesbihlerin üç defa söylenmesi sünnettir; tek sayıda artırmak daha faziletlidir.
Secde duanın en makbul olduğu andır
“Kulun Rabbine en yakın olduğu an secde hâlidir. Secdede duayı çoğaltın” (Müslim). Farz namazlarda secde tesbihiyle yetinmek, nafile namazlarda ve namaz dışındaki secdelerde ise Kur’an ve sünnette geçen dualarla uzun uzun dua etmek güzeldir.
Kaynaklar: Müslim, Salât; Ebû Dâvûd, Salât; Buhârî, Ezân; Vâkıa 56/74; A’lâ 87/1.