السَّلَامُ
es-Selâm
Her türlü eksiklik ve afetten salim olan; kullarını esenliğe kavuşturan.
- Sıra
- 6 / 99
- Arapça yazılışı
- السَّلَامُ
- Okunuşu
- es-Selâm
- Kur'an'da
- Haşr Suresi 23. ayet
Es-Selâm, “salim olmak, kurtuluş ve esenlik” anlamındaki kökten gelir. Allah zâtında, sıfatlarında ve fiillerinde her türlü kusurdan salimdir. Aynı zamanda kullarına esenlik veren, cennet ehline “selâm” ile hitap edendir: “Çok merhametli Rab’den bir söz olarak (onlara) selâm vardır” (Yâsîn 36/58).
Cennetin bir adı “Dârü’s-selâm”dır (Yûnus 10/25). Müslümanların birbirine verdiği “Esselâmü aleyküm” selamı da bu isimle ilişkilidir. Peygamberimiz (s.a.v.) her farz namazdan sonra “Allâhümme ente’s-selâm ve minke’s-selâm, tebârekte yâ ze’l-celâli ve’l-ikrâm” derdi (Müslim, Mesâcid).
Kur’an-ı Kerim’den
هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ ۚ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿٢٣﴾
O, öyle bir Allah'tır ki, kendisinden başka hiçbir tanrı yoktur. O, mâlik ve sahiptir, münezzehtir, selâmet verendir, emniyete kavuşturandır, gözetip koruyandır, üstündür, istediğini zorla yaptıran, büyüklükte eşi olmayandır. Allah puta tapanların ortak koştukları şeylerden münezzehtir.
Kulun bu isimden nasibi
Kul, dilinden ve elinden insanların güvende olduğu kimsedir (Buhârî, Îmân). Selamı yaymak, küsleri barıştırmak ve çevresine huzur vermek bu ismin ahlaka yansımasıdır.
Kaynaklar: Kur’an-ı Kerim; Tirmizî, Deavât (esmâ-i hüsnâ rivayeti); Gazâlî, el-Maksadü’l-esnâ; TDV İslâm Ansiklopedisi, “Esmâ-i Hüsnâ” ve ilgili maddeler.