الْمُؤْمِنُ
el-Mü'min
Kullarına güven veren, vaadine sadık olan; peygamberlerini mucizelerle doğrulayan.
- Sıra
- 7 / 99
- Arapça yazılışı
- الْمُؤْمِنُ
- Okunuşu
- el-Mü'min
- Kur'an'da
- Haşr Suresi 23. ayet
El-Mü’min, “emn” (güven) kökünden gelir. Allah; kullarını korkudan emin kılan, vaadinde asla hilaf olmayan, kendisine sığınanı koruyandır. Kureyş’e hitaben “O, onları açlıktan doyurdu ve korkudan emin kıldı” buyrulur (Kureyş 106/4).
Âlimler bu ismin bir başka anlamının da “tasdik eden” olduğunu belirtir: Allah, kendi birliğini tasdik eder (Âl-i İmrân 3/18) ve peygamberlerini mucizelerle doğrular. Müminlerin ahirette azaptan emin olması da O’nun güvencesiyledir.
Kur’an-ı Kerim’den
هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ ۚ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿٢٣﴾
O, öyle bir Allah'tır ki, kendisinden başka hiçbir tanrı yoktur. O, mâlik ve sahiptir, münezzehtir, selâmet verendir, emniyete kavuşturandır, gözetip koruyandır, üstündür, istediğini zorla yaptıran, büyüklükte eşi olmayandır. Allah puta tapanların ortak koştukları şeylerden münezzehtir.
Kulun bu isimden nasibi
Mümin, insanların kendisinden emin olduğu, emanete hıyanet etmeyen, sözünde duran kişidir. Peygamberimiz, komşusu kötülüğünden emin olmayanın gerçek anlamda iman etmiş olmayacağını bildirmiştir (Buhârî, Edeb).
Kaynaklar: Kur’an-ı Kerim; Tirmizî, Deavât (esmâ-i hüsnâ rivayeti); Gazâlî, el-Maksadü’l-esnâ; TDV İslâm Ansiklopedisi, “Esmâ-i Hüsnâ” ve ilgili maddeler.