الْوَدُودُ
el-Vedûd
Kullarını çok seven ve kendisi sevilmeye layık olan.
- Sıra
- 48 / 99
- Arapça yazılışı
- الْوَدُودُ
- Okunuşu
- el-Vedûd
- Kur'an'da
- Büruc Suresi 14. ayet
El-Vedûd, “vüdd” (sevgi) kökünden gelir; iyi kullarını seven ve onlar tarafından sevilen demektir. “O, çok bağışlayandır, çok sevendir (vedûd)” (Bürûc 85/14).
Allah’ın sevgisi, kulunu hidayete erdirmesi, ona ikramda bulunması ve onu razı olduğu kullar arasına katmasıdır. Kur’an, Allah’ın tövbe edenleri, temizlenenleri, sabredenleri, ihsan sahiplerini ve tevekkül edenleri sevdiğini bildirir. Hadiste, Allah bir kulu sevdiğinde Cebrail’e bildirdiği ve sonra yeryüzünde o kul için sevgi (kabul) konulduğu anlatılır (Buhârî, Bed’ü’l-halk; Müslim, Birr).
Kur’an-ı Kerim’den
وَهُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ ﴿١٤﴾
Bununla beraber çok bağışlayandır, çok sevendir.
Kulun bu isimden nasibi
Kul, Allah’ı ve Resulünü her şeyden çok sever; bu sevgiyi insanlara karşı muhabbet, güler yüz ve şefkatle gösterir.
Kaynaklar: Kur’an-ı Kerim; Tirmizî, Deavât (esmâ-i hüsnâ rivayeti); Gazâlî, el-Maksadü’l-esnâ; TDV İslâm Ansiklopedisi, “Esmâ-i Hüsnâ” ve ilgili maddeler.