الْوَكِيلُ
el-Vekîl
Kendisine güvenilen, işleri üzerine alan ve en güzel şekilde yürüten.
- Sıra
- 53 / 99
- Arapça yazılışı
- الْوَكِيلُ
- Okunuşu
- el-Vekîl
- Kur'an'da
- Al-i İmran Suresi 173. ayet
El-Vekîl, kendisine dayanılan ve işleri havale edilen demektir. Allah, kendisine tevekkül eden kulunun işlerini en güzel şekilde yürütür. Müminler tehlike karşısında “Allah bize yeter, O ne güzel vekildir” demişler ve bu sözleri onların imanını artırmıştır (Âl-i İmrân 3/173).
Tevekkül, tedbiri bırakmak değil; tedbiri alıp sonucu Allah’a bırakmaktır. “Kim Allah’a tevekkül ederse Allah ona yeter” (Talâk 65/3).
Kur’an-ı Kerim’den
الَّذِينَ قَالَ لَهُمُ النَّاسُ إِنَّ النَّاسَ قَدْ جَمَعُوا لَكُمْ فَاخْشَوْهُمْ فَزَادَهُمْ إِيمَانًا وَقَالُوا حَسْبُنَا اللَّهُ وَنِعْمَ الْوَكِيلُ ﴿١٧٣﴾
İnsanlar onlara: "Düşmanlarınız size karşı ordu topladı, onlardan korkun." dediklerinde, bu, onların imanını artırdı ve şöyle dediler: "Allah bize yeter. O ne güzel vekildir".
Kulun bu isimden nasibi
Kul, elinden geleni yaptıktan sonra kalbini Allah’a bağlar, endişe ve kaygıya teslim olmaz; kendisine emanet edilen işleri de güvenilir biçimde yürütür.
Kaynaklar: Kur’an-ı Kerim; Tirmizî, Deavât (esmâ-i hüsnâ rivayeti); Gazâlî, el-Maksadü’l-esnâ; TDV İslâm Ansiklopedisi, “Esmâ-i Hüsnâ” ve ilgili maddeler.