اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا، وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ، فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ، وَارْحَمْنِي، إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ
Okunuşu
Allâhümme innî zalemtü nefsî zulmen kesîrâ, ve lâ yağfiru'z-zünûbe illâ ent, fağfir lî mağfiraten min indik, verhamnî, inneke ente'l-ğafûru'r-rahîm.
Anlamı
Allah'ım! Ben nefsime çokça zulmettim. Günahları ancak sen bağışlarsın. Katından bir bağışlama ile beni bağışla ve bana merhamet et. Şüphesiz sen çok bağışlayan, çok merhamet edensin.
Hz. Ebû Bekir (r.a.), Resûlullah’a (s.a.v.) “Bana namazımda okuyacağım bir dua öğret” dedi. Peygamber Efendimiz de bu duayı öğretti.
Ümmetin Peygamberlerden sonraki en faziletli insanı olan Ebû Bekir’e “Ben nefsime çokça zulmettim” demesinin öğretilmesi çok anlamlıdır: Kul ne kadar yükselirse yükselsin, Allah’ın hakkını tam olarak ödeyemediğini bilir. Duanın “katından bir bağışlama” ifadesi, amele karşılık değil, sadece Allah’ın lütfuyla gelen bir mağfiret istemektir.
Bu dua, namazın son oturuşunda salavatlardan sonra veya namaz dışında her zaman okunabilir.
Kaynaklar: Buhârî, Ezân ve Deavât; Müslim, Zikir ve Dua.