Muhyiddîn İbnü’l-Arabî

Hayatı

560 (1165) yılında Endülüs’ün Mürsiye (Murcia) şehrinde doğdu. İşbîliye’de (Sevilla) büyüdü ve tahsil gördü; Endülüs ve Kuzey Afrika’daki pek çok sûfîyle görüştü. 598 (1202) yılında hac için doğuya gitti; Mekke’de Fütûhât’ı yazmaya başladı. Anadolu’ya gelerek Malatya ve Konya’da bulundu; üvey oğlu ve talebesi Sadreddin Konevî onun düşüncesini yaydı. Son yıllarını Dımaşk’ta geçirdi ve 638 (1240) yılında burada vefat etti.

İlmî şahsiyeti ve mücadelesi

İbnü’l-Arabî, tasavvufi düşünceyi varlık, bilgi ve insan-ı kâmil kavramları etrafında kapsamlı bir sisteme dönüştürdü. Sonradan “vahdet-i vücûd” adıyla anılan anlayışı, bazı âlimlerce şiddetle eleştirilmiş, Kemalpaşazâde ve Ebussuûd Efendi gibi Osmanlı âlimleri ise onun sözlerinin doğru anlaşılması gerektiğini belirterek kendisini savunmuşlardır. İfadelerinin derin ve sembolik olması, farklı yorumlara yol açmıştır.

Eserleri

• el-Fütûhâtü’l-Mekkiyye
• Fusûsu’l-hikem
• Tercümânü’l-eşvâk
• Muhâdaratü’l-ebrâr
• Yüzlerce risale

Mirası

Düşüncesi Osmanlı, İran ve Hint dünyasında derin etki bıraktı. Yavuz Sultan Selim, Dımaşk’taki kabrinin üzerine türbe ve külliye yaptırdı.