İnşikak Suresi

إِذَا السَّمَاءُ انشَقَّتْ ١

iẕe-ssemâü-nşeḳḳat.

Gök yarıldığı,

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ٢

veeẕinet lirabbihâ veḥuḳḳat.

Rabbini dinleyip kendisine yaraşır şekilde boyun eğdiği vakit,

وَإِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ ٣

veiẕe-l'arḍu müddet.

Yer uzatılıp düzlendiği,

وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ٤

veelḳat mâ fîhâ veteḫallet.

İçinde ne varsa attığı ve tamamen boşaldığı

وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ٥

veeẕinet lirabbihâ veḥuḳḳat.

Ve Rabbini dinleyip kendisine yaraşır şekilde boyun eğdiği vakit,

يَا أَيُّهَا الْإِنسَانُ إِنَّكَ كَادِحٌ إِلَىٰ رَبِّكَ كَدْحًا فَمُلَاقِيهِ ٦

yâ eyyühe-l'insânü inneke kâdiḥun ilâ rabbike kedḥan femülâḳîh.

Ey insan! Kuşkusuz sen Rabbine doğru çaba üstüne çaba sarfetmektesin, nihayet O'na varacaksın.

فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ بِيَمِينِهِ ٧

feemmâ men ûtiye kitâbehû biyemînih.

O vakit kitabı sağ eline verilen,

فَسَوْفَ يُحَاسَبُ حِسَابًا يَسِيرًا ٨

fesevfe yüḥâsebü ḥisâbey yesîrâ.

Kolay bir hesapla hesaba çekilecek,

وَيَنقَلِبُ إِلَىٰ أَهْلِهِ مَسْرُورًا ٩

veyenḳalibü ilâ ehlihî mesrûrâ.

Ve sevinçli olarak ailesine dönecektir.

وَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتَابَهُ وَرَاءَ ظَهْرِهِ ١٠

veemmâ men ûtiye kitâbehû verâe żahrih.

Ama kitabı arkasından verilen,

فَسَوْفَ يَدْعُو ثُبُورًا ١١

fesevfe yed`û ŝübûrâ.

"Yetiş ey ölüm!" diye bağıracak

وَيَصْلَىٰ سَعِيرًا ١٢

veyaṣlâ se`îrâ.

Ve alevli ateşe girecektir.

إِنَّهُ كَانَ فِي أَهْلِهِ مَسْرُورًا ١٣

innehû kâne fî ehlihî mesrûrâ.

Çünkü o ailesi içinde sevinçli idi.

إِنَّهُ ظَنَّ أَن لَّن يَحُورَ ١٤

innehû żanne el ley yeḥûr.

Hiç Rabbine dönmeyeceğini sanmıştı.

بَلَىٰ إِنَّ رَبَّهُ كَانَ بِهِ بَصِيرًا ١٥

belâ. inne rabbehû kâne bihî beṣîrâ.

Hayır Rabbi onu görmekte idi.

فَلَا أُقْسِمُ بِالشَّفَقِ ١٦

felâ uḳsimü bişşefeḳ.

Şimdi, yemin ederim o şafağa,

وَاللَّيْلِ وَمَا وَسَقَ ١٧

velleyli vemâ veseḳa.

Geceye ve içinde barındırdığı şeylere,

وَالْقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ ١٨

velḳameri iẕe-tteseḳa.

Derlendiği zaman o aya,

لَتَرْكَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍ ١٩

leterkebünne ṭabeḳan `an ṭabaḳ.

Ki, siz elbette halden hale geçeceksiniz.

فَمَا لَهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ ٢٠

femâ lehüm lâ yü'minûn.

Böyleyken onlar neden acaba iman etmezler?

وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لَا يَسْجُدُونَ ۩ ٢١

veiẕâ ḳurie `aleyhimü-lḳur'ânü lâ yescüdûn.

Karşılarında Kur'ân okunduğu vakit secde etmezler?

بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا يُكَذِّبُونَ ٢٢

beli-lleẕîne keferû yükeẕẕibûn.

Aksine o nankörler yalanlıyorlar.

وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ ٢٣

vellâhü a`lemü bimâ yû`ûn.

Oysa Allah içlerinde sakladıklarını biliyor.

فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ ٢٤

febeşşirhüm bi`aẕâbin elîm.

Onun için onlara elem verici bir azabı müjdele.

إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ٢٥

ille-lleẕîne âmenû ve`amilu-ṣṣâliḥâti lehüm ecrun gayru memnûn.

Ancak iman edip iyi ameller işleyenler başkadır. Onlara tükenmez bir ecir vardır.