Abese Suresi

عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ ١

`abese vetevellâ.

(Peygamber) Yüzünü ekşitti ve döndü.

أَن جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ ٢

en câehü-l'a`mâ.

Kendisine âmâ geldi, diye.

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ ٣

vemâ yüdrîke le`allehû yezzekkâ.

Ne bilirsin, belki o temizlenecek?

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ الذِّكْرَىٰ ٤

ev yeẕẕekkeru fetenfe`ahü-ẕẕikrâ.

Veya öğüt belleyecek de öğüt ona fayda verecek.

أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ ٥

emmâ meni-stagnâ.

Ama buna ihtiyaç hissetmeyene gelince,

فَأَنتَ لَهُ تَصَدَّىٰ ٦

feente lehû teṣaddâ.

Sen ona yöneliyorsun.

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ٧

vemâ `aleyke ellâ yezzekkâ.

Onun temizlenmemesinden sana ne?

وَأَمَّا مَن جَاءَكَ يَسْعَىٰ ٨

veemmâ men câeke yes`â.

Ama sana can atarak gelen,

وَهُوَ يَخْشَىٰ ٩

vehüve yaḫşâ.

Allah'tan korkarak gelmişken,

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ١٠

feente `anhü telehhâ.

Sen onunla ilgilenmiyorsun.

كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ ١١

kellâ innehâ teẕkirah.

Hayır hayır, sakın. Çünkü o Kur'ân bir öğüttür.

فَمَن شَاءَ ذَكَرَهُ ١٢

femen şâe ẕekerah.

Artık dileyen onu düşünür.

فِي صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ ١٣

fî ṣuḥufim mükerrameh.

O, değerli sahifelerdedir.

مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍ ١٤

merfû`atim müṭahherah.

Yüksek tutulan tertemiz sahifelerde.

بِأَيْدِي سَفَرَةٍ ١٥

bieydî seferah.

Yazıcıların ellerindedir,

كِرَامٍ بَرَرَةٍ ١٦

kirâmim berarah.

Değerli, iyi yazıcıların.

قُتِلَ الْإِنسَانُ مَا أَكْفَرَهُ ١٧

ḳutile-l'insânü mâ ekferah.

O kahrolası insan, ne nankör şey.

مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ ١٨

min eyyi şey'in ḫaleḳah.

O yaratan onu hangi şeyden yarattı?

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ ١٩

min nuṭfeh. ḫaleḳahû feḳadderah.

Bir damla sudan, onu yarattı da biçime koydu.

ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ ٢٠

ŝümme-ssebîle yesserah.

Sonra ona yolunu kolaylaştırdı.

ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ ٢١

ŝümme emâtehû feaḳberah.

Sonra onu öldürdü de kabre koydurdu.

ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنشَرَهُ ٢٢

ŝümme iẕâ şâe enşerah.

Sonra dilediği vakit onu tekrar diriltir.

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ ٢٣

kellâ lemmâ yaḳḍi mâ emerah.

Hayır hayır, doğrusu o, hiç Allah'ın emrini tam yerine getirmedi,

فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ ٢٤

felyenżuri-l'insânü ilâ ṭa`âmih.

Bir de o insan yiyeceğine baksın.

أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا ٢٥

ennâ ṣabebne-lmâe ṣabbâ.

Biz o suyu bol bol döktük.

ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا ٢٦

ŝümme şaḳaḳne-l'arḍa şeḳḳâ.

Sonra toprağı nasıl da yardık.

فَأَنبَتْنَا فِيهَا حَبًّا ٢٧

feembetnâ fîhâ ḥabbâ.

Bu suretle orada ekinler bitirdik.

وَعِنَبًا وَقَضْبًا ٢٨

ve`inebev veḳaḍbâ.

Üzümler, yoncalar,

وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا ٢٩

vezeytûnev venaḫlâ.

Zeytinlikler, hurmalıklar,

وَحَدَائِقَ غُلْبًا ٣٠

veḥadâiḳa gulbâ.

İri ve sık ağaçlı bahçeler,

وَفَاكِهَةً وَأَبًّا ٣١

vefâkihetev veebbâ.

Meyveler, çayırlar bitirdik.

مَّتَاعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ ٣٢

metâ`al leküm velien`âmiküm.

Siz ve hayvanlarınız faydalansın diye.

فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ ٣٣

feiẕâ câeti-ṣṣâḫḫah.

Kulakları sağır eden o gürültü geldiğinde,

يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ٣٤

yevme yefirru-lmerü min eḫîh.

O gün kişi kaçar, kardeşinden...

وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ ٣٥

veümmihî veebîh.

Anasından, babasından..

وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ ٣٦

veṣâḥibetihî vebenîh.

Eşinden ve oğullarından.

لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ ٣٧

likülli-mriim minhüm yevmeiẕin şe'nüy yugnîh.

Onlardan her birinin o gün başından aşan işi vardır.

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ ٣٨

vucûhüy yevmeiẕim müsfirah.

Yüzler var ki, o gün parıl parıl,

ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ ٣٩

ḍâḥiketüm müstebşirah.

Güler, sevinir.

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ ٤٠

vevucûhüy yevmeiẕin `aleyhâ gaberah.

Yüzler de var ki, o gün tozlanmış,

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ٤١

terheḳuhâ ḳaterah.

Onları karanlık bürümüş,

أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ ٤٢

ülâike hümü-lkeferatü-lfecerah.

İşte onlardır kâfirler, haktan sapanlar.